หนังสือชื่อ : นางชฎา
ผู้แต่ง : ภาคินัย
สำนักพิมพ์ : ปริซึม
เป็นนิยายผี เหมือนอ่านเรื่องเล่าเดอะช็อค ได้ความสยองน่ากลัว ไม่ค่อยสมเหตุสมผลเท่าไร แต่อ่านได้พอเพลินๆ ค่ะ
ชมพูกันเตชิตเป็นคู่รักกัน เพิ่งกลับมาจากเรียนจบจากต่างประเทศ จะมาแต่งงานและอยู่เมืองไทย จึงมองหาบ้านเพื่อเริ่มต้นชีวิตคู่
มันก็มีสิ่งลึกลับมาทำให้เตชิตถูกใจ ถึงขั้นหลงรักบ้านร้างหลังหนึ่งที่ทั้งคู่บังเอิญไปค้างติดฝน -- ทั้งๆ ที่ชมพูคู่หมั้นคัดค้านไม่อยากอยู่บ้านหลังนี้ แต่เตชิตก็ยืนกราน ... อันนี้ก็ดูไม่สมเหตุสมผลของคนเป็นคู่รักเริ่มชีวิตคู่กันสักเท่าไร แต่พออ่านไปเรื่อยๆ หนังสือก็มีเหตุผลมาพอกลบปมตรงนี้ได้ค่ะ
บ้านหลังนี้คือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ความลับที่ชมพูและกลุ่มเพื่อนสมัยมหาวิทยาลัยพยายามปกปิดมาโดยตลอด ถูกทำให้เปิดเผยขึ้นมาอีกครั้ง ... มีคนที่แค้น กำลังจะตามแก้แค้น
ผีชื่อ ริลณี ชอบรำไทย ปรากฎตัวทีไรก็เริ่มต้นด้วยการรำไทยมาทุกที
ริลณีเคยเป็นเพื่อนสมัยมหาวิทยาลัยของชมพู และเพื่อนๆ ค่ะ ริลณีเป็นนางรำของมหาวิทยาลัย...แต่เกิดเหตุการณ์บางอย่างที่ทำให้เธอหายตัวไป
เรื่องก็จะมีการเล่าย้อนความหลัง ทยอยเล่าที่ละช่วงๆ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับริลณี ... แต่ที่รู้สึกเว่อร์ไปหน่อยคือ ฉากที่ปิ่นแก้วอิจฉาริลณีเพราะมีรุ่นพี่รูปหล่อที่นางก็เล็งไว้มาจีบ ปิ่นแก้วก็เลยพูดแขวะริลณี ... ชมพูที่ได้ยินก็ลุกขึ้นไปตบปิ่นแก้ว! --- คือทั้งหมดเป็นเพื่อนกันนะ เพื่อนทะเลาะกับเพื่อนเรื่องผู้ชาย เราลุกขึ้นไปตบเพื่อนปากดี???!!!
พล็อตมันหลวมอ่ะค่ะ บรรยายเรื่องสั้นๆ ไปเร็ว ไม่เน้นรายละเอียด มันเลยทำให้หลายเหตุการณ์ดูไม่สมเหตุสมผล ผู้เขียนเน้นแต่การอาฆาตและต้องการแก้แค้นของริลณีเท่านั้น โดยไม่ได้สนใจผลของการกระทบของผีริลณีที่ทำกับคนอื่นเลย
เหมาะกับคนเก็บกดที่รู้สึกว่าคนรอบข้างไม่ยุติธรรม อยากหาอะไรอ่านเพื่อระบายค่ะ จะได้ความสะใจดีตอนผีริลณีแก้แค้นแบบสยองขวัญ
