How Do You Live?

 

หนังสือชื่อ  :  How do you live?

ผู้แต่ง  :  Genzaburo Yoshino

ผู้แปล  :  Bruno Navasky

สำนักพิมพ์  :  Penguin Random House UK

ลึกซึ้งค่ะ ซะจนคิดว่าควรมีคนนำมาแปลเป็นภาษาไทย ...รู้สึกเสียดายว่าน่าจะดื่มด่ำกับความลึกซื้งได้ดีกว่านี้ ถ้าได้อ่านในเวอร์ชั่นภาษาแม่ค่ะ

เคยมีไหมคะ สักครั้งในชีวิตที่เราสงสัยตัวเองว่า "เราเกิดมาเพื่ออะไร?" คือเราควรเกิดมาเพื่อทำบางสิ่งบางอย่างที่มากกว่าการตื่นเช้าไปทำงานประจำ เพื่อหาเงินจ่ายค่าโน่นค่านี่ หรือเที่ยวดื่มกินไปวันๆ ... จุดประสงค์ของการมีชีวิตอยู่ของเรา ควรเป็นอะไรบางอย่างที่มากกว่าการใช้ชีวิตประจำวันเดิมๆ ควรมีความหมายมากกว่านั้น ...​แต่เราเองก็ยังไม่รู้ว่าคืออะไร

.

พล็อตเรื่องในหนังสือไม่มีอะไรตื่นเต้นเลยค่ะ เป็นชีวิตทั่วไปของเด็กหนุ่มวัยรุ่นญี่ปุ่นอายุ 15 ปี คือ Honda Junichi หรือ Copper -- หนังสือเล่มนี้เขียนในช่วงปี 1930 ค่ะ ยังไม่เกิดสงครามโลกครั้งที่สอง แต่กำลังจะเกิด (ญี่ปุ่นกำลังทะเยอทะยาน จะก่อสงคราม) แต่ในหนังสือเล่มนี้ไม่ได้กล่าวถึงบรรยากาศใดๆ ทางการเมืองเลยนะคะ 

Copper เป็นเด็กหนุ่มที่อาศัยอยู่กับแม่สองคน พ่อเสียชีวิตแล้ว และมีน้า (ที่เป็นน้องชายของแม่) อาศัยอยู่ใกล้ๆ กัน Copper สนิทกับน้ามากค่ะ 

หนังสือเขียนเล่าชีวิตทั่วไปของเด็กวัยรุ่นคนหนึ่งเลยค่ะ การเปลี่ยนผ่านจากเด็กที่สนุกไปวันๆ มาเป็นเด็กวัยรุ่นที่เริ่มคิด วิเคราะห์เรื่องต่างๆ มากขึ้น 

หนังสือเล่าชีวิตประจำวันของ Copper สลับกับบทที่เป็นบันทึกในไดอารี่ของคุณน้า ไดอารี่เล่มนี้ น้าเขียนขึ้นเพื่อวันหนึ่งจะมอบให้ Copper เมื่อเขาโตขึ้นค่ะ

.

ความลึกซึ้งของหนังสือคือความธรรมดาของมันเนี่ยแหละค่ะ ชีวิตของ Copper ก็คล้ายๆ ชีวิตของเราตอนเป็นวัยรุ่นอายุเท่าๆ Copper แหละ เราจะเริ่มมองโลกในมุมที่ไม่ใช่เด็กๆ อีกต่อไป เริ่มเห็นความเชื่อมโยงของสิ่งต่างๆ 

พอยิ่งโต เราก็ยิ่งมีหลายอย่างที่เราทำพลาดไป หลายอย่างที่เรามารู้ตัวทีหลังและเสียใจว่าไม่น่าทำลงไปเลย ... และเราก็ได้ตระหนักว่าสิ่งที่เราทำไปแล้วนั้น อดีตไม่สามารถหวนคืน เราไม่สามารถย้อนเวลากลับไปแก้ไขสิ่งผิดพลาดที่เราได้ทำลงไปได้ ...ยิ่งรู้เช่นนี้ เรายิ่งเศร้าเสียใจมากขึ้น ... เหมือนตอนที่ Copper นิ่งเฉย ยืนดูเพื่อนๆ โดนรุ่นพี่รุม โดยไม่ไปแสดงตัวเข้าไปช่วย ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้ก็สัญญากันดิบดีว่าจะช่วยกัน แต่พอเจอเข้าจริง Copper กลับยืนนิ่งเป็นท่อนไม้ เพราะกลัวค่ะ ... Copper รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนทรยศ รู้สึกละอาย รู้สึกแย่ ... ในบทนี้คำปลอบโยนของแม่ และคุณน้า ลึกซึ้งมากค่ะ 

คุณน้าบอกว่า เพราะเราโตขึ้น ยิ่งอายุเยอะขึ้น ก็จะมีหลายสิ่งที่เราเสียใจที่ได้ทำลงไป มีการกระทำหลายอย่างที่เราละอายใจที่ได้ทำลงไป ... ที่เป็นแบบนี้ ก็เพราะเราได้ทำลงไปไง เปรียบเทียบเหมือนกษัตริย์ที่รู้สึกเศร้าที่สูญเสียบัลลังก์ กับอีกคนที่ไม่เคยเป็นกษัตริย์เลย -- ถ้าเราไม่เคยเป็นกษัตริย์เลย เราก็จะไม่รู้เลยว่าการเป็นกษัตริย์และต่อมาต่อเสียบัลลังก์จะมีความรู้สึกเช่นไร --- ดังนั้นไม่แปลกหรอกที่เราจะรู้สึกเสียใจในการกระทำที่ผิดพลาดของเรา เพราะนั่นคือสิ่งที่เราจะได้เรียนรู้ และเติบโตต่อไป

หนังสือเล่มนี้สอนเรื่องการให้อภัยตัวเอง และก้าวต่อไปค่ะ -- สอนเรื่องทุกคนเชื่อมโยงกันด้วยสิ่งใดสิ่งหนึ่ง -- สอนให้เป็นผู้ผลิตต่อโลก ไม่ใช่เป็นเพียงแต่ผู้บริโภคอย่างเดียว

The Rules of Seeing

 

หนังสือชื่อ  :  The Rules of Seeing

ผู้แต่ง  :  Joe Heap

สำนักพิมพ์  :  HaperCollinsPublisher

เป็นหนังสือแนวโรแมนติกดราม่าของหญิงรักหญิง ระหว่าง Nova และ Kate ค่ะ

-

Nova ตาบอดมาตั้งแต่กำเนิด ทำงานเป็นล่ามให้ตำรวจ เธอพูดได้ถึง 5 ภาษาเลยค่ะ ...หลังจากตาบอดมา 32 ปี วิทยาการทางการแพทย์ก้าวหน้าขึ้น และเธอเข้ารับการผ่าตัด ทำให้สามารถมองเห็นได้ (อาจจะไม่เหมือนคนปกติซะทีเดียว แต่คือไม่ตาบอดอีกแล้วค่ะ) ...​นี่คือที่มาของชื่อหนังสือ แบบตรงตัว คือ Nova ต้องเรียนรู้ที่จะมองเห็น 

สำหรับคนตาปกติ ที่มองเห็นสิ่งต่างๆ มาตั้งแต่เกิด อาจจะไม่รู้สึกอะไร แต่สำหรับคนตาบอดตั้งแต่เกิด แล้วอยู่ๆ มามองเห็นเมื่อโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว Nova ต้องเรียนรู้หลายอย่างเลยค่ะ ในเล่มจึงแฝงไปด้วยกฎของการมองเห็นที่ Nova เรียนรู้ ...กฎบางอย่างเป็นเรื่องที่เราไม่ทันคิดด้วยซ้ำ เปิดมุมมองของเราได้ดีเลยทีเดียวค่ะ เช่น ให้ระวังวัตถุที่ดูใส โปร่งแสง เช่น กระจก อย่าเดินไปชน หรือเมฆที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า มันดูเหมือนของแข็ง แต่ไม่ต้องกังวล เครื่องบินและนกจะบินทะลุมันได้ ... หรือตอนที่ Nova ร้องไห้ เมื่อเธอมองเห็นพระจันทร์เป็นครั้งแรก เพราะนี่คือวัตถุที่อยู่ไกลที่สุด แล้วเธอก็สามารถมองเห็นมันได้ 

Nova มีบุคลิกฉลาด น่ารัก มีอารมณ์ขัน มาจากพื้นฐานครอบครัวที่ดี นิสัยเหมือนเธอเป็นเด็กน้อยที่ตื่นเต้นกับทุกสิ่งรอบตัว ... ทั้งๆ ที่โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว (อายุ 32 ปี) แต่เหมือนเธอไม่เคยเจอเรื่องเลวร้าย หรือโลกอันโสมมไม่เคยสัมผัสจิตวิญญาณของเธอเลยค่ะ

-

Kate ทำงานเป็นนักตกแต่งภายใน แต่งงานแล้วกับนายตำรวจ Tony

Kate พยายามหลอกให้ตัวเองเชื่อว่าชีวิตสมรสระหว่างเธอกับ Tony นั้นเป็นไปด้วยดี เธอไม่รับรู้ว่าจริงๆ แล้ว Tony ทำร้ายร่างกายเธอ คือครั้งแรกมันไม่ชัด เพราะอุบัติเหตุเกิดขึ้นเร็วมาก แต่ถัดๆ มาเนี่ย มันชัดแล้วนะ แต่ Kate ก็พยายามไม่คิดถึงมัน แถมตามสูตรของผู้ชายที่ใช้ความรุนแรงในครอบครัวเลยค่ะ Tony โทษว่าเป็นเพราะ Kate นั่นแหละ ที่ทำให้เขาโมโห จนต้องลงมือทำร้ายเธอ

คือ Kate ซึ่งตาดี ไม่ได้ตาบอด แต่กลับมองไม่เห็นความรุนแรงที่ตัวเองตกเป็นเหยื่ออยู่ข้างหน้า ... จริงๆ แล้ว เธอเองก็ควรเรียนรู้ที่จะมองด้วยเช่นกันค่ะ

-

หนังสือตอนช่วงแรก จะเล่าสลับกันระหว่าง Kate กับ Nova ค่ะ เพราะตอนนั้นเธอทั้งคู่ยังไม่รู้จักกัน ... จนกระทั่งชีวิตโคจรให้มาเจอกัน ...Nova จีบ Kate ก่อน (เพราะ Nova รู้ตัวว่าเป็นหญิงรักหญิง แต่ Kate นั่นไม่ค่ะ ก็แต่งงานกับผู้ชายอ่ะนะ) ส่วน Kate ก็สานสัมพันธ์ด้วย แต่อยู่ในขอบเขตเป็นเพื่อน เพราะ Kate เหงาค่ะ และระหว่างนั้น ความสัมพันธ์ของ Kate กับสามีก็เลวร้ายลง Kate รู้สึกว่าตัวเองกลัวสามีอย่างไม่มีเหตุผล แต่พยายามปลอบใจตัวเองว่าไม่มีอะไร

-

หนังสือเขียนดีนะคะ สำนวนดี อ่านง่าย เรื่องดำเนินเร็ว เพียงแต่เราไม่ถนัดแนวโรแมนติกดราม่าแบบนี้ ยิ่งเป็นเรื่องความรุนแรงในครอบครัวแล้ว ยิ่งไม่ชอบอ่านค่ะ ... แต่คนเขียนเขียนดีมาก ถ่ายทอดบุคลิกที่แตกต่างกันระหว่าง Kate กับ Nova ได้เป็นอย่างดี ... คนเขียนสามารถถ่ายทอดความคิดของ Kate ที่ถ้าเป็นคนนอกคงไม่เข้าใจ ว่าทำไม ผู้หญิงฉลาด มีการศึกษาดี มีหน้าที่การงานมั่นคงอย่าง Kate ถึงทนรองมือรองเท้าผัวชั่วๆ อยู่ได้ ทำไมถึงไม่เลิกกับมันเสีย ... ก็เพราะความรุนแรงในครอบครัวเป็นเรื่องละเอียดอ่อน และคนนอกยากจะเข้าใจ แต่หนังสือถ่ายทอดมาได้ดีเลยทีเดียวค่ะ

-

แต่มีหลายเรื่องที่ผู้เขียนทิ้งเป็นปริศนา และไม่ไขให้คนอ่านกระจ่าง เช่น ตอนที่ Nova กับ Kate ไปเที่ยวสวนสัตว์ด้วยกัน และเห็นสิงโตตัวผู้ทำอะไรบางอย่าง ที่ Kate เห็นแล้วเธอรู้สึกไม่สบายใจ และหวนคิดถึงความรุนแรงที่เธอได้รับ ... ผู้เขียนไม่เขียนให้กระจ่างว่าสิงโตทำอะไร ผสมพันธุ์กับตัวเมีย? คือคนอ่านไม่รู้ง่า

หรือตอนที่ Kate รื้อลิ้นชักทำงานของ Tony และเจอกระดาษสีขาวแผ่นหนึ่ง และเป็นสาเหตุของการทะเลาะและทำร้ายร่างกายตามมา คนเขียนก็ไม่เขียนให้กระจ่างว่ามันคืออะไร 

คือเหมือนคนเขียนไม่เน้นความสัมพันธ์ของเนื้อเรื่อง ที่มาที่ไปน่ะค่ะ แต่เน้นเกี่ยวกับอารมณ์ความรู้สึกของ Kate และ Nova มากกว่า ... Tony ก็เหมือนตัวร้ายของเรื่อง ที่จะมาจะไป เราคนอ่านไม่รู้ความเคลื่อนไหวเลย

The Seven Deaths of Evelyn Hardcastle

 

หนังสือชื่อ  :  The Seven Deaths of Evelyn HardCastle

ผู้แต่ง  :  Stuart Turton

สำนักพิมพ์  :  Raven Books 

สนุกค่ะ เป็นนิยายเล่มหนา ความยาวพันกว่าหน้า แต่เนื้อหากลับวางไม่ลง และชวนให้อ่านต่อไปเรื่อยๆ อ่านแล้วเต็มไปด้วยความสงสัย เต็มไปด้วยคำถาม จนวางไม่ลง ต้องพลิกอ่านต่อไปเรื่อยๆ ... ถ้าคนที่ชอบสไตล์การดำเนินเรื่องแบบ "โลกของโซฟี" น่าจะชอบอ่านเล่มนี้ค่ะ เพราะเป็นการดำเนินเรื่องชวนให้งงในเรื่องของ time line ทำนองเดียวกัน

หนังสือเริ่มจากการรู้สึกตัวขึ้นกลางป่าของ Sebastia Bell, Bell ตื่นขึ้นมาแบบจำได้แค่ตะโกนเรียกชื่อ Anna แต่ที่เหลือจำอะไรไม่ได้เลยค่ะ กลายเป็นคนความจำเสื่อม ... และต่อมาดูเหมือน Bell จะเป็นพยาน ได้ยินการฆาตกรรมผู้หญิงคนหนึ่งกลางป่า แต่พอตั้งทีมหา กลับไม่เห็นมีใครเจอศพของผู้หญิงปริศนาคนนั้น

ไปๆ มาๆ กลายเป็นว่า ทั้งหมดเป็นเกมส์ ที่ผู้เล่นคือ Aiden Bishop จะเข้าไปสิงอยู่ในร่างของแขกแต่ละคน ทั้งหมดมี 8 คนด้วยกัน มีเวลาอยู่ในร่างนั้นคนละ 24 ชั่วโมง หมดจาก 24 ชั่วโมง เวลาจะย้อนกลับไป 1 วัน แล้วก็ให้สิงร่างใหม่ ...ทั้งหมดที่ทำไปเพื่อหาตัวฆาตกร คนที่ฆาตกรรม Eyelyn Hardcastle โดยให้ Aiden สืบจากสายตาของพยานแต่ละคน วนไป 8 ครั้ง และเมื่อถึงวันสุดท้าย ถ้า Aiden ไม่สามารถให้คำตอบได้ว่า ใครคือฆาตกร ทุกอย่างก็จะวนลูปกลับมาเหมือนเดิม คือ Aiden จะถูกลบความทรงจำเรื่องที่รู้เกี่ยวกับการฆาตกรรมก่อนหน้านี้ และกลับมาสิงร่างพยานใหม่ สืบหาฆาตกรต่อไป ... วนลูปอย่างนี้ไปเรื่อยๆ ค่ะ ถ้าหาฆาตกรไม่ได้ ก็วนไปอย่างนี้เหมือนโดนสาปเรื่อยไป

เหตุการณ์ฆาตกรรมจะเกิดขึ้นในงานเลี้ยงต้อนรับ Evelyn Hardcastle และจะเป็นงานเปิดตัวคู่หมั้นของเธออย่างเป็นทางการด้วยค่ะ งานเลี้ยงจัดขึ้นที่ปราสาท Blackhealth อันเป็นปราสาทเก่าแก่ของตระกูล Hardcastle 

ปราสาท Blackhealth นี้ เมื่อ 19 ปีก่อน เคยมีเหตุฆาตกรรมเกิดขึ้นค่ะ เหยื่อคือเด็กชาย Thomas Hardcastle อายุ 7 ขวบ น้องชายของ Evelyn ค่ะ เสียชีวิตเพราะถูกแทง จับคนร้ายได้หนึ่งคน อีกคนหนีไปได้ -- เหตุการณ์ทั้งหมดนี้ พ่อแม่ของ Evelyn โทษว่าเป็นความผิดของ Evelyn ที่ดูแลน้องไม่ดี (อ่านแล้วแปลกๆ เนอะ ทำไมโทษเด็ก ตอนที่เกิดเหตุนั้น Evelyn อายุแค่ 10 ขวบเองค่ะ)

Evelyn จะถูกฆาตกรรมในเวลาห้าทุ่มของทุกวันค่ะ ดูเผินๆ แล้วการตายของเธอน่าจะเรียกว่าการฆ่าตัวตายมากกว่า ...แต่ทำไมผู้คุมจึงตั้งกติกาว่าให้สืบฆาตกรที่ฆ่า Evelyn?

---

8 ร่างที่ Aiden จะเข้าสิงได้แก่

1. Dr. Sebastia Bell <-- เป็นเอเย่นต์ขายยาเสพติดให้แก่คนในปราสาท แต่หนึ่งวันก่อนปาร์ตี้ Bell เจออุบัติเหตุบางอย่าง ทำให้ความจำเสื่อม 

2. Roger Collins <-- เป็นบัตเลอร์ของปราสาท 

3. Donald Davies <-- แขกที่ได้รับเชิญมาร่วมงานปาร์ตี้ เนื่องจากเป็นเพื่อนกับ Evelyn และน้องๆ มาตั้งแต่สมัยเด็ก

4. Lord Cecil Ravencourt <-- อดีตนายธนาคาร เป็นคนร่ำรวย แต่อายุมากแล้ว อาบน้ำด้วยตัวเองยังไม่ได้เลย และเป็นว่าที่คู่หมั้นของ Evelyn ที่จะเปิดตัวในงานปาร์ตี้คืนนี้

5. Jonathan Derby <-- นักข่มขืน ได้เป็นแขกมาร่วมงานปาร์ตี้ เพราะแม่สนิทกับครอบครัว Hardcastle เป็นผู้ชายน่ารังเกียจ 

6. Edward Dance <-- ทนายความ ของตระกูล Hardcastle

7. Jim Rashton <-- ตำรวจ เป็นหนึ่งได้แขกที่ได้รับเชิญร่วมงานปาร์ตี้ ที่ได้เป็นแขกเพราะเป็นแฟนกับ Grace Davies (พี่สาวของ Donald Davies)

8. Gregory Gold <-- จิตกร เป็นคนวาดภาพเหมือนของตระกูล Hardcastle 

---

ปาร์ตี้ก็ดูเหมือนจัดโดยมีเจตนาแอบแฝงค่ะ เพราะตั้งใจจัดในวันเดียวกับที่ Thomas ถูกฆาตกรรมเมื่อ 19 ปีก่อน และก็เชิญแขกคนเดียวกันกับเมื่อ 19 ปีก่อนด้วย ... และสุดท้าย Evelyn ก็ตายที่จุดเดียวกับที่ Thomas ตาย ต่อหน้าแขกในงาน!

นอกจากจะต้องสืบหาฆาตการที่ฆ่า Evelyn แล้ว Aiden ยังต้องระวัง the footman ด้วยค่ะ ในเรื่องบอกว่า the footman เป็นคนที่จ้องจะสังหารผู้เล่น เนื่องจากนอกจาก Aiden แล้วยังมีผู้เล่นคนอื่นๆ อยู่อีกด้วย กติกาคือ มีเพียงคนเดียวที่สามารถพิสูจน์ได้ว่าใครคือฆาตกร และคนนั้นจะได้ออกจากลูปนี้ไป มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่จะออกไปได้ค่ะ 

.

เป็นนิยายที่สนุกค่ะ แต่ละบท อ่านแล้วก็เต็มไปด้วยคำถาม ทำไม ทำไม เต็มไปหมด ...อ่านช่วงแรกๆ เหมือนเป็นนิยายฆาตกรรมที่พล็อตหลวมๆ ไม่สมจริง ...แต่พออ่านไปเรื่อยๆ มีพลิกมุม หักมุม เยอะแยะไปหมดเลยค่ะ

The Little Cornish Kitchen

 

หนังสือชื่อ  :  The Little Cornish Kitchen

ผู้แต่ง  :  Jane Linfoot

สำนักพิมพ์  :  HarperCollins Publishers

อ่านได้เรื่อยๆ ค่ะ ไม่พีก อาจจะเป็นเพราะหยิบมาอ่านในช่วงยามที่บ้านเมืองมีสงคราม หลังจากเกิดวิกฤตโรคระบาดโควิดด้วยแหละ เลยรู้สึกว่า ชีวิตพวกเขาในนิยายเนี่ย ช่างไร้เดียงสาเสียจริง

เป็นเรื่องของ Clemmie ซึ่งเป็นนางเอกของนิยายเรื่องนี้ เธอกลับมาเมือง St Aidan เพื่อจัดการกับมรดกที่ได้รับจากย่า มรดกที่ได้เป็นแฟลตติดทะเลที่ย่าเคยอยู่ตอนมีชีวิตอยู่ 

Clemmie เคยอยู่ที่เมือง St Aidan นี้เมื่อตอนเด็กๆ และมีเพื่อนสนิทตั้งแต่เด็กๆ 3 คน คือ Sophie, Plum และ Nell ทั้งสามคนนี้ยังคงอยู่ที่เมือง St Aidan , Sophie แต่งงาน มีลูกแล้ว ที่เหลือยังไม่มีใครแต่ง

Clemmie จำได้ว่า เธอเคยมาเยี่ยม Laura ย่าของเธอบ่อยๆ เมื่อเธอยังเด็กเล็กๆ แต่หลังจากนั้น พอเธอโตขึ้น ก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลยค่ะ จนกระทั่ง Laura เสียชีวิต และทำพินัยกรรมยกแฟลตให้เธอ แต่หลังจาก Laura เสียชีวิต แฟลตมีผู้เช่าอยู่ ค่าเช่าก็เอามาบำรุงรักษาแฟลต และ Clemmie ก็ไม่จำเป็นต้องมาดูแฟลต จนกระทั่งตอนนี้ ผู้เช่าย้ายออกแล้ว ห้องว่างลง เธอจึงต้องกลับมาดู ประกอบกับเจ้านายของเธอที่ปารีสกำลังอยู่ในช่วงพักร้อน เธอก็เลยว่างมาเยี่ยมบ้านเก่าได้

คือประมาณครึ่งเล่มของนิยายดูเรื่อยๆ น่าเบื่อ และอ่านไม่เข้าใจ .... คือมุกตลก หรือเรื่องเล่าที่ตัวละครคุยกัน เหมือนรู้กันแต่พวกเขา เราคนอ่านไม่ได้ขำไปด้วย ไม่เข้าใจว่าคุยอะไรกัน เส้นเวลาก็ตัดไปเร็วๆ คือไม่ได้เว้นย่อหน้า ให้รู้ว่า เนี่ยอีกเหตุการณ์หนึ่งแล้วนะ ... คืองง และไม่คุ้นกับสำนวนคนเขียนค่ะ เข้าใจว่าถ้าเราอยู่อังกฤษ และเข้าใจวัฒนธรรมคนอังกฤษ คงเข้าใจสิ่งที่ผู้เขียนเขียน แต่นี่ไม่ใช่ไง คนอ่านจากอีกประเทศหนึ่งก็เลยงง

เนื้อเรื่องก็เลยเป็นการรำลึกถึงความทรงจำที่นางเอกมีต่อย่า Laura นางเอกไปเจอสูตรทำขนมของย่า และก็ทำตามสูตร โดยมีพระเอก (ที่บังเอิญเป็นเพื่อนบ้านร่วมแฟลตเดียวกัน) ช่วยสอนวิธีทำขนม ... พระเอกจะเทพไปไหน ทำขนมก็เป็น รวยด้วย

หนังสือเขียนในมุมของนางเอกเท่านั้นค่ะ เหมือนเป็นบันทึกของนางเอก ดังนั้นเราจึงไม่รู้เลยว่าพระเอกคิดอย่างไรกับเธอ ชอบเธอตอนไหน ...​นางเอกนั้นไม่ได้คิดว่าพระเอกปิ๊งอะไรเธอ คือตัวเธอรู้สึกในความฮอตของพระเอก แต่ตอนนี้ในหัวเธอมีแต่เรื่องคิดจะหาเงิน 10,000 ปอนด์เพื่อจ่ายค่าซ่อมหลังคาแฟลตแห่งนี้เท่านั้น ดังนั้นจึงเป็นที่มาของ "The Little Cornish Kitchen" ซึ่งเป็นชื่อร้านของเธอค่ะ ... ไม่เชิงว่าเป็นร้าน แต่น่าจะเรียกว่าเป็นสถานที่จัดเลี้ยงมากกว่า เพราะห้องของเธอทำเลดีมาก ติดทะเล โรแมนติก ดังนั้นเธอจึงเปิดจัดเลี้ยง (แต่บอกพระเอกว่าเป็นงานปาร์ตี้เพื่อนๆ กัน) แล้วก็เสิร์ฟอาหารว่างด้วยเมนูที่ Laura ทิ้งไว้ ทั้งหมดนี้คือหาเงินมาจ่ายค่าซ่อมบ้านนั้นแหละ

พระเอกอยากซื้อห้องของนางเอกต่อ เพราะพระเอกทยอยซื้อห้องอื่นๆ ทั้งตึกหมดแล้ว เหลือห้องของนางเอกเท่านั้น ... แต่นางเอกไม่อยากขาย เพราะมีความทรงจำของย่าอยู่ แต่ขณะเดียวกันตัวนางเอกก็ไม่มีเงินพอสำหรับค่าบำรุงรักษาแฟลต 

นอกจากเรื่องหาเงินแล้ว ก็ยังมีเรื่องที่มาของนางเอก คือนางเอกคิดว่าพ่อทิ้งเธอไปเมื่อรู้ว่าแม่ตั้งครรภ์ นางเอกไม่เคยเจอหน้าพ่อ แล้วก็ไม่กล้าถามแม่ด้วย (เคยถามแล้วตอนเด็กๆ แม่ร้องไห้ใหญ่เลย) ... พอนางเอกมาดูแฟลตของย่า (ซึ่งเป็นแม่ของพ่อ) ... ความจริงเกี่ยวกับความสัมพันธ์อันซับซ้อนในอดีตของพ่อกับแม่ของนางเอกก็เริ่มแสดงตัวออกมา 

สรุป ก็สนุกดีค่ะ เรื่อยๆ มีความน่ารักของบรรดาเพื่อนๆ ที่คอยช่วยเหลือกันและกัน ความน่ารักของหมา แมวพระเอก ที่เป็นสัตว์เลี้ยงของพระเอกก็จริง แต่ใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่กับนางเอกซะงั้น ... ส่วนความรักของทั้งคู่นั้น อ่านแล้วก็ยังไม่แน่ใจว่าเกิดขึ้นเมื่อไร

หนังสือเขียนในมุมของนางเอกก็จริง ... แต่คนอ่านอย่างเรา อ่านแล้วไม่ได้รู้จักนางเอกเพิ่มขึ้นเลยค่ะ เหมือนชีวิตเธอเลื่อนลอยไม่มีจุดหมาย และเราก็ไม่รู้ว่าเธอเป็นคนนิสัย "โดดเด่น" ยังไงจากการอ่าน คือรู้ว่านิสัยดี เพื่อนๆ รัก แต่ไงล่ะ คนทุกคนก็นิสัยดีทั้งนั้นแหละ คือมันดาษดื่นเกินไป ... คืออ่านแล้วไม่รู้สึกเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับนางเอก ทั้งที่หนังสือเป็นเรื่องเล่าบันทึกความรู้สึกของนางเอกน่ะค่ะ 

The Unheard

 

หนังสือชื่อ  :  The Unheard

ผู้แต่ง  :  Nicci French

สำนักพิมพ์  :  HarperCollins Publishers

ไม่สนุกค่ะ เต็มไปด้วยความสงสัยเต็มไปหมด ... เดิมทีหยิบเล่มนี้มาอ่านเพราะคำโปรยน่าสนใจ แต่พออ่านไปแล้ว ปรากฎว่าพล็อตเรื่องกลับหลวม และผู้เขียนไม่ได้ทำให้คนอ่านรู้สึกกระจ่างว่าคนร้ายนั้นคือคนร้ายตัวจริง 

ตัวเอกในเรื่องคือ Tess คุณแม่ของหนูน้อย Poppy, Poppy อายุ 3 ขวบ ส่วน Tess นั้น เลิกกับ Jason พ่อของ Poppy มาได้สักพักแล้ว ทั้งคู่ไม่ได้แต่งงานกัน แต่มีลูกด้วยกัน แล้วความสัมพันธ์ตอนนี้ก็เหลือเพียงเป็นพ่อกับแม่ของ Poppy เท่านั้น

ชีวิตของ Jason มูฟออนต่อไปได้เร็วหลังจากเลิกกันค่ะ Jason มีแฟนใหม่แทบจะทันที และก็ต่อมาก็แต่งงานกัน และตอนนี้กำลังมีลูกกันด้วย Emilly ภรรยาของ Jason กำลังตั้งครรภ์

บุคลิกของ Jason เป็นผู้ชายอัลฟ่า เป็นพวกบงการ ควบคุมน่ะค่ะ มีบุคลิกของคนที่มีแนวโน้มใช้ความรุนแรงกับผู้หญิงได้ถ้าไม่ถูกใจ และพร้อมกันนั้นก็มีเสน่ห์ เจ้าชู้ และมีวาทศิลป์ ในการโต้แย้ง สามารถทำให้ผู้หญิงที่อ่อนแอรู้สึกว่าตัวเองเป็นฝ่ายผิด 

ในขณะที่ Tess นั้นยังมูฟออนได้ไม่ดีนักค่ะ เพิ่งมีแฟนใหม่ โดยผู้เขียนเขียนให้ Tess มีบุคลิกนางเอ๊ก นางเอก เป็นผู้หญิงหัวอ่อน ยอมคน พร้อมขอโทษเสมอในทุกเรื่องทั้งที่ไม่ใช่คนผิด เป็นคนน่ารักคนหนึ่งเลยค่ะ เสียแต่ซวย มารักกับ Jason ซึ่งมีบุคลิกบงการ แถมมีลูกด้วยกันอีก

เรื่องมันเริ่มต้นจากหลังจากที่ Poppy กลับมาจากค้างบ้านพ่อ เธอเริ่มมีนิสัยก้าวร้าว ฉี่รดที่นอน กัดเพื่อนร่วมชั้น สบถคำหยาบ (ไม่รู้ไปได้ยินมาจากไหน) และวาดรูปน่ากลัว เป็นรูปของผู้หญิงกำลังตกจากที่สูง

แม่อย่าง Tess ก็ไม่ได้นิ่งนอนใจ เธอไปปรึกษาจิตแพทย์เด็ก จิตแพทย์ให้ความเห็นว่า เธออาจเห็นบางอย่างที่ไม่ดี หรือไม่เธอก็จินตนาการไปเอง แต่ที่แน่ๆ เธอไม่ได้โดนล่วงละเมิด หรือถูกกระทำไม่ดี 

เหมือน Tess เป็นแม่ที่โอเว่อร์เกินไปน่ะค่ะ คือมันน่าจะจบที่พาลูกไปหาจิตแพทย์ แต่เธอถึงขั้นไปหาตำรวจ เล่าเรื่องนี้ให้ตำรวจฟัง และตำรวจลอนดอน Kelly Jordan ก็ดีใจหาย นั่งฟังเธอเล่า แถมยังให้เบอร์ส่วนตัวให้เธอโทรหาอีก!

คืออ่านแล้วพล็อตมันหลวมมาก ไม่สมเหตุสมผลหลายอย่าง และเต็มไปด้วยความสงสัย เช่น 

1. สมัยที่ยังอยู่กับ Tess, Jason พูดเสมอว่า เขาไม่เชื่อเรื่องการแต่งงาน แต่พอเลิกกัน ไม่กี่เดือนต่อมาก็แต่งงานเฉยเลย ...​คือคนเขียนไม่สามารถบรรยายให้เรากระจ่างได้ว่า เกิดอะไรขึ้นในความสัมพันธ์ของ Jason เขาเป็นคนอย่างไร? เราคนอ่านรู้เท่าที่ Tess รู้ค่ะ  แต่ Tess ดันเป็นพวกซื่อ (บื้อ) มองคนในแง่ดี ไม่เคยระแคะระคายว่า Jason เป็นคนไม่ดี เลิกกันมาเป็นปีๆ เพิ่งมารู้ว่า จริงๆ แล้ว Jason มีชู้กับผู้หญิงคนอื่นตั้งแต่ตอนยังอยู่กับเธอ

2. ทำไมตำรวจลอนดอนว่างจัง? มีเวลาฟัง Tess เล่าเรื่องที่เธอสงสัยว่าลูกสาวได้เห็นการฆาตกรรม ทั้งที่ตอนนั้นไม่มีคดีฆาตกรรมเกิดขึ้น หรือแม้ตอนที่พบว่ามีคดีฆาตกรรมเกิดขึ้นจริง ตำรวจก็เล่ารายละเอียดของคดีให้เธอฟัง ทั้งที่เธอไม่ใช่พยานด้วยซ้ำ ถึงขั้นเอารูปของเหยื่อให้ดู! ... มันควรเป็นความลับป่ะ 

3. ผู้หญิงที่เธอเจอที่ร้านอาหาร กับผู้หญิงที่ตาย เธอเชื่อว่าเป็นคนเดียวกัน แต่ตำรวจไม่ได้พิสูจน์อะไรตรงนี้ นั่นทำให้คำพูดของเธอเป็นคำพูดลอยๆ และเธอเชื่อมว่าเป็นคนเดียวกัน แต่ตำรวจ Kelly Jordan ก็ยังมาหาเธอและเล่าเรื่องคดีให้ฟัง แถมเอารูปให้ดูอีก 

3. Tess สงสัยผู้ชายทุกคนใกล้ตัวเธอว่าอาจเป็นฆาตกร ซึ่งนั้นไม่ผิด แต่การสรุปของเธอเป็นการสรุปไปฝ่ายเดียว เธอไม่มีหลักฐานอะไรหนักแน่นเลย เราคนอ่านไม่รู้สึก "อิน" ไปกับหลักฐานที่เธอเจอ มันเบาโหว่ง มันคิดไปเอง

4. สุดท้ายคนที่เธอมั่นใจว่าคือฆาตกร ก็แทบไม่เคยอยู่สองต่อสองกับ Poppy ลูกสาวเธอเลย แล้ว Poppy จะไปได้ยิน ได้ฟังเรื่องน่ากลัวจากเขาได้อย่างไร ...​ตรงนี้ไม่เห็นจุดเชื่อมโยงเลยค่ะ บอกว่า Jason เป็นฆาตกรยังจะมีความเป็นไปได้มากกว่า ... คนเขียนไม่ได้ให้หลักฐานอะไรทำให้คนอ่านเชื่อค่ะ ...นี่สงสารคนที่โดนกล่าวหาว่าเป็นฆาตกรด้วยซ้ำ!

สรุป ไม่สนุกค่ะ งงๆ เต็มไปด้วยความสงสัยตลอดทั้งเล่ม รำคาญความงี่เง่าของ Tess ด้วย นิสัยไม่คิดหน้าคิดหลัง ดูเพ้อเจ้อ คิดโน่นนี่ไปเอง 

Major Pettigrew's Last Stand

 

หนังสือชื่อ  :  Major Pettigrew's Last Stand

ผู้แต่ง  :  Helen Simonson

สำนักพิมพ์  :  Bloomsbury Publishing Plc

เป็นหนังสือที่สวยค่ะ ใช้คำบรรยายสวยมาก เรียกว่าเป็นวรรณกรรมได้เลยล่ะค่ะ เหมาะสำหรับคนที่สนใจฝึกภาษาอังกฤษ บรรยายถึงความงามของหมู่บ้านในเมือง Sussex อังกฤษ

เป็นเรื่องของผู้พัน Ernest Pettigrew ผู้มีอายุ 68 ปี ค่ะ The Last stand ในหนังสือแปลว่า เป็นคนสุดท้ายที่ยังมีชีวิตอยู่ ... จริงๆ ไม่เชิงหรอกค่ะ ผู้พันยังมีน้องสะใภ้ที่นับว่าเป็นผู้สูงอายุในครอบครัวอยู่ แต่คือผู้พันไม่ค่อยชอบน้องสะใภ้คนนี้เท่าไร แกเลยไม่สะดวกใจจะนับญาติ

เรื่องมันเริ่มจากผู้พันได้รับโทรศัพท์ว่า น้องชายเสียชีวิตเนื่องจากภาวะหัวใจล้มเหลว เรียกว่าเสียชีวิตกะทันหันเลยค่ะ 

ผู้พันอาศัยอยู่ในบ้านคนเดียวค่ะ ภรรยาของผู้พัน Nancy ก็เสียชีวิตไปหลายปีแล้ว ลูกชาย Roger ก็มีชีวิตของเขาเอง และกำลังจะหมั้นกับสาวอเมริกัน ...ดูเหมือนลูกชายจะอยู่ห่างไกลออกไปทุกที หมายถึงทัศนคติของกันและกันนะคะ เหมือนผู้พันไม่ค่อยเข้าใจลูกชายนักแล้ว 

ผู้พันเหงาค่ะ รู้สึกโดดเดี่ยว ท่ามกลางเพื่อนฝูงมากมาย ... คือดูเหมือนผู้พันไม่น่าจะเหงา เพราะมีกิจกรรมต่างๆ ในแต่ละวัน ...แต่ผู้พันเหงา และรู้สึกดึงดูดใจต่อเสน่ห์ของ Mrs. Ali หญิงหม้ายเจ้าของร้านขายของชำในหมู่บ้าน 

Mrs. Ali อายุ 58 เป็นคนอังกฤษ เชื้อสายปากีสถานค่ะ ให้นึกภาพผู้หญิงเอเชีย ที่อยู่ภายในกรอบของอิสลามนะคะ 

ทั้งคู่ดึงดูดเข้าหากัน เมื่อ Mrs. Ali บังเอิญไปอยู่เป็นเพื่อนตอนผู้พันรับข่าวร้ายการตายของน้องชาย ...ทั้งคู่มีความคล้ายกันตรงที่ต่างมีความทรงจำที่ดีของคู่ชีวิตที่เสียชีวิตไปนานแล้ว แต่ยังรักและคิดถึงเสมอ

ในขณะที่ความรักของผู้พันกับ Mrs. Ali กำลังพัฒนา ... เรื่องภายนอกก็มีคำถามค่ะ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องปืนแฝดเชอร์ชิล มรดกตกทอดจากพ่อของผู้พัน ที่ก่อนพ่อเสียชีวิต พ่อสั่งเสียให้แบ่งปืนแฝดออกให้ลูกคนละกระบอก และบอกว่าถ้าลูกคนใดคนหนึ่งจากไป ให้นำปืนนี้มารวมกัน และส่งต่อให้คนรุ่นหลัง ...แต่ดูเหมือนน้องชายของผู้พันจะไม่ใส่ใจกับคำสั่งเสียของพ่อนี้ รวมถึงมีนักลงทุนที่สนใจจะซื้อปืนนี้ด้วย และลูกๆ ก็อยากขายเอาเงินค่ะ

ส่วน Mrs. Ali นั้น จริงๆ เธอเป็นผู้หญิงฉลาดนะคะ แต่ด้วยวัฒนธรรมมุสลิมที่กดผู้หญิงให้อยู่ภายใต้ผู้ชาย กรอบของวัฒนธรรมที่ Mrs. Ali ไม่กล้าก้าวข้าม (จริงๆ เธอเป็นคนดื้อเงียบในแบบของเธอ ถ้าสิ่งนั้นขัดกับหลักการของเธอ แต่โดยรวม เธอยังติดอยู่ในกรอบวัฒนธรรมศาสนาค่ะ) 

คือจริงๆ Mrs. Ali เกิดที่อังกฤษ ไม่เคยไปปากีสถานด้วยซ้ำ พ่อเป็นนักคณิตศาสตร์ ตอนพ่อตายในขณะที่เธอยังเด็ก พ่อตายปุ๊บ ลุงเข้ามาจัดการ ขายหนังสือของพ่อทิ้งทันที โดยที่แม่ได้แต่ร้องไห้และทำอะไรไม่ได้ ... เธอประสบการณ์ชีวิตที่ต้องอยู่ภายใต้การควบคุมของผู้ชายมาตั้งแต่เด็ก ...อ่านไปก็ไม่เข้าใจว่าเธอไม่คิดจะลุกขึ้นมาป้องกันไม่ให้เกิดอะไรแบบนี้ซ้ำรอยบ้างเหรอ ... พอสามีเธอตาย ... เธอก็อยู่ภายใต้ความกดดันของญาติฝั่งสามี ที่จะให้เธอยกร้านให้หลานชาย และให้ตัวเธอกลับไปเลี้ยงหลานที่บ้านญาติแทน 

ส่วนผู้พันนั้น เป็นพวกถือเกียรติยิ่งชีพ เพราะติดคำสัญญาที่ให้ไว้กับพ่อเรื่องปืน ดังนั้นผู้พันจึงคิดแต่จะเอาปืนจากน้องชายมารวมกับของตน ตามที่ได้สัญญาไว้ ... ผู้พันมีนิสัยเหมือนคนแก่ที่ยึดมั่นในความคิดตัวเองน่ะค่ะ แต่สุภาพ ถูกอบรมความเป็นสุภาพบุรุษมาอย่างดี และไม่ชอบยุ่งเรื่องคนอื่น ไม่พยายามเจ้ากี้เจ้าการสั่งสอนชีวิตคนอื่น

จริงๆ หนังสือเล่มนี้เป็นเรื่องโรแมนติกของผู้สูงวัยค่ะ แต่เนื่องจากเป็นผู้สูงวัยไง ชีวิตจึงไม่ได้มีแค่คนสองคนรักกันอีกต่อไป แต่มีปัจจัยเรื่องสังคม ลูกหลาน ครอบครัวเข้ามามีส่วนร่วมด้วย 

หนังสือเขียนเล่าในเฉพาะส่วนความคิด สิ่งที่เกิดขึ้นกับผู้พันเท่านั้นค่ะ เสน่ห์ของมันคือเราต้องเดาว่าคนอื่นๆ คิดอย่างไร เรารู้แค่ว่าผู้พันคิดอย่างไรเท่านั้นค่ะ

ความยากของหนังสือเล่มนี้ นอกจากคำศัพท์ ซึ่งสวย หลากหลายแล้ว คือบุคลิกของคนอังกฤษค่ะ คือคนอังกฤษปากคม ชอบประชด หรือพูดอ้อมๆ อย่างสุภาพ แล้วคนไทย (ที่อยู่กับคนดัตช์) อย่างเรา ก็ไม่เข้าใจความหมายระหว่างบรรทัดนั้นค่ะ

สิ่งที่ไม่ชอบคือ คนอังกฤษเหยียดชาติพันธุ์ ปกติบางคนเหยียดชาติพันธุ์เนื่องจากเรายังไม่รู้จักกันดีพอ เมื่อเขาได้เรียนรู้ที่จะรู้จักกัน สนิทกันแล้ว เขาก็อาจจะกลับมาชอบกันได้ ...​แต่คนอังกฤษ (อย่างน้อยในหนังสือ) เหยียดชาติพันธุ์ด้วยพื้นฐานที่ว่า ตัวเองดีกว่าอีกฝ่าย เหยียดแบบเหยียดค่ะ ไม่ใช่เหยียดแบบระแวง ... แล้วเป็นการเหยียดอย่างสุภาพด้วย ซึ่งมันทำให้อีกฝ่ายรู้สึกต่ำต้อยกว่า แต่ทำอะไรไม่ได้ ...สิ่งที่ดีคือ หนังสือเล่มนี้เขียนโดยไม่ตัดสินค่ะ คือเขียนให้รู้สึกว่า คนที่เหยียดก็เหยียดเป็นปกติของเขา คือเขาคิดอย่างนั้นของเขาจริงๆ และเขาก็ไม่คิดว่าเขาผิดด้วย ... นั่นทำให้หนังสือรู้สึกเรียลมากยิ่งขึ้นค่ะ

The Chateau

 

หนังสือชื่อ  :  The Chateau

ผู้แต่ง  :  Catherine Cooper

สำนักพิมพ์  : HarperCollins publishers

นี่เป็นนิยายฆาตกรรม แต่ไม่ใช่นิยายนักสืบ สืบสวนเพื่อหาตัวฆาตกร แต่เป็นนิยายแก้แค้นเพื่อทวงความยุติธรรมให้แก่ผู้เสียชีวิตค่ะ

The Chateau เป็นภาษาฝรั่งเศส แปลว่า ปราสาท ค่ะ ให้นึกภาพปราสาทเก่าแก่ และมีคนรวยซื้อมาอยู่อาศัยน่ะค่ะ เรื่องเกิดขึ้นที่ Mozene ทางตอนใต้ของฝรั่งเศสค่ะ 

เป็นเรื่องคู่สามีภรรยา Nick กับ Aura ที่ย้ายมาอยู่ฝรั่งเศสพร้อมลูกน้อย 2 คน ... มาซื้อปราสาทที่ชื่อ Ricane ค่ะ และตั้งใจจะเอามาทำเป็นโรงแรม แต่ตัวปราสาทนั้นมีเรื่องต้องปรับปรุงตกแต่งแยะเลยค่ะ กว่าจะพร้อมเปิดให้คนเข้าใช้บริการได้ ... และเพื่อเป็นการโฆษณาโรงแรมที่จะเปิดในอนาคต Aura ก็เลยเชิญคนในรายการทีวีมาทำรายการเกาะติดการบูรณะปราสาทค่ะ ดังนั้นในปราสาทก็จะมีแขก 2 คน คือ Seb กับ Chloe มาทำรายการทีวี และพี่เลี้ยงเด็กอีกหนึ่งคน คือ Helen 

ในหนังสือเริ่มบทแรกด้วยการฆาตกรรมที่เกิดขึ้นระหว่างงานเลี้ยง ... แต่หนังสือยังไม่ทันเฉลยว่าใครคือคนที่ถูกฆ่า หนังสือก็ตัดค่ะ

ในหนังสือ (ถ้าไม่นับบทแรก ที่จบด้วยการฆาตกรรม) จะมีทั้งหมด 3 ภาคด้วยกัน 

ภาคแรกเป็นช่วงเวลาหนึ่งเดือนก่อนเหตุฆาตกรรมในงานเลี้ยงนั้น ... ทำให้เรารู้ว่า Aura และ Nick ย้ายมาจากลอนดอนมาซื้อปราสาทที่ฝรั่งเศส ด้วยเหตุผลแฝงบางอย่างค่ะ เหมือนพวกเขาหนีเหตุอื้อฉาวบางอย่างจากลอนดอนมา ... และก็รู้สึกด้วยว่า Aura มีนิสัยแปลกๆ ค่ะ คือ ไงล่ะ เหมือนพวกคิดถึงแต่ตัวเอง เอาตัวเองเป็นสำคัญ (ไม่ใช่เห็นแก่ตัวนะคะ แต่มันมากกว่านั้น คนเราเวลารู้สึกไม่มั่นคง จะเริ่มเห็นแก่ตัว อันนั้นปกติค่ะ แต่ Aura เนี่ย เหมือนเป็นธรรมชาติของเธอเลย ที่จะคิดถึงแต่ตัวเองก่อน และไม่เคยรู้สึก หรือยอมรับผิดในการกระทำของตัวเอง ประมาณ self-centered น่ะค่ะ) และเราก็รู้สึกด้วยว่า Aura และ Nick พยายามที่จะฟื้นความสัมพันธ์ชีวิตคู่ของพวกเขาอยู่ เหมือนพวกเขามีจุดที่ห่างเหินกันอยู่น่ะค่ะ ...อาจจะมาจากเรื่องที่ลอนดอน? ... และชีวิตคนรวยแถวนั้น ก็แปลกๆ ดีค่ะ รวมถึง Frank เพื่อนบ้านที่ดูจะใจดีจนเกินไปด้วย

---

ภาคที่สอง เล่าย้อนกลับไปสิบเดือนก่อนหน้านั้นค่ะ เขียนในมุมของ Nick ตอนนี้เราจะเริ่มเห็นแล้วว่า เรื่องอื้อฉาวอะไรที่ลอนดอน ที่เป็นเหตุให้ทั้งคู่ต้องย้ายมาอยู่ฝรั่งเศส ... และเราเริ่มรู้นิสัยของ Aura และ Nick ชัดเจนขึ้น รวมถึงรู้ด้วยว่า ทำไมชีวิตสมรสของพวกเขาเริ่มมีรอยร้าวขึ้น 

Aura ในภาคแรกเหมือนแม่ที่ปกป้องลูกจนเกินควร แม่ขี้กังวล แต่ดูเหมือนไม่สนใจสามี ...แต่เอาเข้าจริง ใช่ค่ะ ปกป้องลูก ไม่ไว้ใจคนอื่นว่าจะดูแลลูกตัวเองได้ดี ..แต่ตัวเองก็เป็นแม่ที่ละเลยลูกเหมือนกัน แถมยังเป็นพวกต่อต้านวัคซีนอีก ไม่พาลูกฉีดวัคซีน!!! ... คือสรุปว่า โง่ คิดถึงแต่ตัวเอง ส่วน Nick นั่นเป็นตัวแทนของผู้ชายปกติน่ะค่ะ (คือไม่ใช่คนดี แต่เป็นคนปกติ) รักลูกและภรรยา แต่มีภรรยาเพี้ยนแบบนี้ ชีวิตก็สั่นคลอนค่ะ 

ในภาคที่สองนี้ เล่าถึงตอนที่ทั้งคู่ยังอยู่ลอนดอน และ Nick ยังทำงานเป็นครูโรงเรียนมัธยม ในขณะที่ Aura เป็นแม่บ้าน ดูแลลูกเล็กสองคน และ Aura ชักจะไม่ไหวกับการต้องดูแลเด็กแล้ว ต้องการกลับไปทำงานและเรียนค่ะ ... เลยจะส่งลูกทั้งสองเข้าสถานรับเลี้ยงเด็กในช่วงกลางวัน ... ตอนนี้ชีวิตสมรสของทั้งคู่เริ่มไม่โอเคแล้วค่ะ (ในส่วนความรู้สึกของ Nick นะ ในขณะที่ Aura นั้นดูเหมือนไม่สนไม่แคร์อะไรนอกจากตัวเองอยู่แล้ว)

---

ภาคที่สาม เล่าเรื่องหลังเหตุฆาตกรรมค่ะ ...ดูเหมือนว่ามีใครบางคนรู้เรื่องที่ลอนดอนของ Nick และ Aura ค่ะ และก็เฉลยเจตนาเบื้องหลังของเพื่อนบ้านที่แสนดีอย่าง Frank 

สำหรับคนอ่าน พฤติกรรมของ Helen ก็ดูน่าสงสัยค่ะ เพราะเธอแสนดี (เกินไป) ... แต่ในหนังสือ Aura ไม่สงสัยใครเลยค่ะ คือเธอเป็นคนประเภทคิดถึงแต่ตัวเอง และคิดว่าใครจะช่วยเธอได้บ้าง และยึดติดกับคนนั้น 

สุดท้ายแล้วใครเป็นฆาตกร? ความแค้นอะไรที่ทั้งคู่ต้องชดใช้? ... มีเฉลยในภาคที่สามนี้ค่ะ